Kompresjoterapia

Jest to sposób na leczenie lub zapobieganie żylakom. Polega on na tym, że stosuje się zewnętrzny ucisk o określonej mocy na kończynę przy użyciu bandaży, pończoch, rajstop, podkolanówek uciskowych. Takie leczenie można stosować jako pojedynczą metodą lub połączyć to z farmakoterapią dla lepszej skuteczności.

Kompresja polega na mocnym ucisku przez materiał elastyczny w formie pończoch, bandaży na nogi. Ucisk ten jest zmienny. Mocniejszy jest w kostce a słabszy w udach. Główny metoda działania to ucisk kończyn dolnych w poszczególnych ich częściach. Moc ucisku wyrażana jest w mmHg (milimetry słupka rtęci) lub w kilopascalach [Kpa]. Są cztery typy kompresji stosowany w zależności od fazy rozwoju choroby żylakowej. Są one nazywane klasami. Warto, aby skonultować się z lekarzem w sprawie wyboru klasy ucisku.

Klasę pierwszą ucisku stosuje się wtedy, gdy choroba nie jest zaawansowana na początku lub w profilaktyce. Jest to łagodny ucisk. Można go stosować gdy mamy skłonność do obrzęku nóg, pracę wymagającą ciągłego stania lub siedzenia lub w czasie ciąży.

Klasa druga to średni ucisk powierzchowny. Jest on stosowany przy chorobach żył takich jak zespół pozakrzepowy, obrzęki, zakrzepica żył głębokich albo powierzchownych.

Klasa trzecia polega na powierzchownym oraz głębokim ucisku. Lekarz zaleca ją najczęściej pacjentom z silnymi obrzękami, które mogą być jednak odwracalne.

Klasa czwarta to silny powierzchowny oraz głęboki ucisk. Najczęściej stosowany jest przy obrzękach niewyleczalnych, stałych. W zależności od klasy różna jest moc ciśnienia w kostce w mmHg. W klasie pierwszej ta moc wynosi od od 15 do 21 mmHg. W klasie drugiej moc ciśnienia w kostce jest równa 23 do 32 mmHg. W klasie trzeciej ucisk jest równy 34-46 mmHg a w czwartej więcej niż 46 mmHg.